<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-1"?>
<!-- generator="blogia 2" -->
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"><channel><title>lascenizasdeangela</title><link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/</link><description><![CDATA[  
]]></description><ttl>60</ttl><pubDate>Sun,  4 May 2008 22:48:57 -0500</pubDate><generator>http://www.blogia.com</generator><item>
<title>CORRE!!</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/050401-corre-.php</link>
		<description>No paro ultimamente, tanto que cuando llego a casa ni me da tiempo a ver la tele cuando estoy en el séptimo sueño. Las entrevistas han sido estresantes, tanto física como anímicamente. Te hacen un estudio a todos los nivel...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/050401-corre-.php#comments</comments>
	<pubDate>Sun,  4 May 2008 22:48:00 -0500</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/050401-corre-.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p>No paro ultimamente, tanto que cuando llego a casa ni me da tiempo a ver la tele cuando estoy en el séptimo sueño. Las entrevistas han sido estresantes, tanto física como anímicamente. Te hacen un estudio a todos los niveles, el primer día no me salían ni las palabras, al hablar me puse tan nerviosa que ni acertaba a vocalizar de los nervios. La cosa es que al final la sicóloga terminó hablando de su niña y tal...en la segunda que fue de cuatro horas! me relajé mucho más, entre que ahora estoy en una asesoría por las mañanas, y genial, me encanta! pero acabo moliiiiiiiiiiiida!!! pero bueno me gusta este tipo de cansancio...</p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>El TIO JOSE Y EL ABUELO</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042301-el-tio-jose-y-el-abuelo.php</link>
		<description>Érase una vez una aldea verde, tan verde que los mantos de hierba y árboles  se incrustaban en los tejados, era casi una colina. Atravesada por una carretera comarcal, lindaba con una fuente donde las mujeres del lugar en los a&amp;nti...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042301-el-tio-jose-y-el-abuelo.php#comments</comments>
	<pubDate>Wed, 23 Apr 2008 09:28:00 -0500</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042301-el-tio-jose-y-el-abuelo.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><span style="font-size: small; color: #000080;">Érase una vez una aldea verde, tan verde que los mantos de hierba y árboles  se incrustaban en los tejados, era casi una colina. Atravesada por una carretera comarcal, lindaba con una fuente donde las mujeres del lugar en los años cuarenta cuando no existían otros medios, lavaban a mano con el agua que brotaba de un río cercano, en un enorme pilón con estrías y huecos especiales para poner el jabón..</span></p><p><span style="font-size: small; color: #000080;">Una niña, en plena época postguerra ayudaba a su madre a llevar el ganado a pastar, y llevaba a sus hermanitos al colegio, su madre trabajaba lavando wolframio en una mina cercana para poder superar aquélla horrible época.</span></p><p><span style="font-size: small; color: #000080;">Esta inquieta niña, tenía un tío abuelo, impedido por una larga enfermedad, iba en silla de ruedas, pero ella le tenía muchísimo aprecio, el tío Jose pasaba horas y horas sólo, porque su mujer trabajaba en el campo, así que la intrépida niña, por el cariño que le unía a él, consiguió que entre tres lo bajaran de las escaleras de la casa para así pasearlo por toda la aldea, su tío lloraba de la emoción de ir viendo cómo había cambiado todo, la nueva casa, los vecinos, la familia...Así que cuando la niña podía si nadie lo bajaba lo acercaba la ventana para que viera el mundo. Y no contenta con ello, se le ocurrían nuevas formas de movilizarlo, lo adoraba, con sólo siete años podía hacer todas esas cosas...</span></p><p><span style="font-size: small; color: #000080;">Tenía un abuelo un poco cascarrabias, al que una vez le pidió un abriguito, se lo negó, así que ella se enfadó tanto que lo empujó, y bueno...el abuelo se cayó, se puso a maldecir con su bastón en alto, -non volvas por aquí bruxaaa-, así que ella daba la vuelta para no coincidir...hasta que él le dijo a su madre que volviera, que quería verla...en el fondo creo que se querían...</span></p><p><span style="font-size: small; color: #000080;">Eso sí...la abuela era una maravillosa persona, generosa,  y venerable en su ancianidad, así que la niña la adoraba, pero..a su abuelo...era ya otra cuestión...</span></p><p><span style="font-size: small; color: #000080;">La niña es mi madre, y por ella le tengo afecto al tío Jose que no conocí y al cascarrabias del abuelo..a mi bisabuela, un infinito cariño, ella se molestó en contarme que era ella mi bisabuela pero yo siempre le decía, noooo tú eres mi abuela también, me daba esos abrazos protectores con olor a maíz y a sabiduría de anciana...</span></p><p style="text-align: center;"><span style="font-size: small; color: #000080;">Para mí, esto son pequeños tesoros...</span></p><p style="text-align: center;"> </p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>Chove</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042001-chove.php</link>
		<description>E cando chove acórdome de cando era pequena, das cousas que me pasaban, xa non penso tanto, algunhas veces sí, como onte cando pensei que por qué una nena de seis aniños tiña que ir andando sola da escola a casa...o...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042001-chove.php#comments</comments>
	<pubDate>Sun, 20 Apr 2008 12:51:00 -0500</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/042001-chove.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><span style="font-size: x-small;">E cando chove acórdome de cando era pequena, das cousas que me pasaban, xa non penso tanto, algunhas veces sí, como onte cando pensei que por qué una nena de seis aniños tiña que ir andando sola da escola a casa...outros anos...non?, agora sólo teño na miña cabeza outros pensamentos, cando os verei? estarán ben? daralle alguen un bico?, o tempo va pasando e pra min e un mundo, sólo penso que xa existen, están neste mundo e están alí, sin min, porqué o mundo é así?, mais gustaríame ter os brazos largos pra darles un bico cada noite e decirles que xa vou por eles...cada noite falo con Dios pidéndolle que os coide mentras non estou...é o tempo vai pasando...pero cóstame moito pensar que lles falto...E sige chovendo, e eu seguirei rezando cada noite...</span></p><p> </p><p style="text-align: center;"> </p><p style="text-align: center;"><object width="425" height="355"><param name="wmode" /><param name="src" /><embed src="http://www.youtube.com/v/_9FGYub3HO4&amp;hl=en" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="355"></embed></object></p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>LA FOTO</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/032001-la-foto.php</link>
		<description>Tengo el blog abandonado, apenas tengo tiempo para colgar algo...como siempre llevo tantas cosas a la vez que cuando llego a casa me quedo dormida viendo alguna de las series tipo Monk o Pshyc, nunca adivino quién es el asesino...y mira que te...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/032001-la-foto.php#comments</comments>
	<pubDate>Thu, 20 Mar 2008 23:29:00 -0500</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/032001-la-foto.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><font color="#0000cc">Tengo el blog abandonado, apenas tengo tiempo para colgar algo...como siempre llevo tantas cosas a la vez que cuando llego a casa me quedo dormida viendo alguna de las series tipo Monk o Pshyc, nunca adivino quién es el asesino...y mira que te lo dan masticadito eh? pues nada... Estoy aterrada ante la idea del estudio psicosocial, como siempre leyendo, buscando información, quien me conoce sabe de mi necesidad de ir siete pasos por delante, soy viejita desde pequeña no lo puedo remediarrr! Total que es una solemne putada el estudio ése, te preguntan hasta por la vida, misterios obra y milagros de toda tu familia..y digo yo a ellos qué les importa? que se centren en mí y ya...</font></p><p><font color="#0000cc">La hermana de una amiga se ha ofrecido a ayudarme, a guiarme un poquito en este largo proceso, mi amiga me estuvo hablando de lo maravilloso que es el mundo de la adopción, es un sentido de la maternidad un plus más currado, esta chica adoptó cuando sucedió aquello tan fuerte de los orfanatos de China, no se lo pensó, mucha de su familia rechazaba la idea. Poco después de pasar todos los trámites, a los pocos meses la llamaron para decirle que tenía una hija, una preciosa y sana niña (de Jiansu o algo así), al poco tiempo recibió una foto de ella.</font></p><p><font color="#0000cc">En el último tratamiento que hice ella vino a verme, vino con las fotos de su nena, ella estaba en el cole y no pudo venir, me enseñó las fotos de bebeza, preciosa, bonita, con sus disfraces, le encantan los collares y los brillos, tiene muy poca verguenza y es una guasona, le gusta disfrazarse y hacer tartas de cumpleaños para sus muñecos... Pero hubo una cosa que me sobrecogió, y casi rompo a llorar delante de mis amigas, la primera foto de su hija estaba muy deteriorada, gastada con unos surcos muy profundos, me dijo en voz muy bajita que aquella foto fue el primer lazo que tuvo con su hija, dormía con ella cada día debajo de la almohada, la besaba y la sentía cerca con ese lazo invisible que une el destino de una madre y una hija a miles de kilometros sin conocerse... </font></p><p><font color="#0000cc">El amor que se pude profesar a un hijo del alma es lo más que te puede pasar en la vida...aunque a mí me queda mucho en ese camino de absurdos trámites burocráticos...</font></p><p> </p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>Mi Papá</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/031901-mi-papa.php</link>
		<description>Felicidades Papá! Mi padre es una persona introvertida, con un especial sentido del humor, el mediano de cinco hermanos. Ha sido un luchador toda su vida, tuvo la valentía de salir de su país para encontrar su destino. Mi padre m...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/031901-mi-papa.php#comments</comments>
	<pubDate>Wed, 19 Mar 2008 17:36:00 -0500</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/031901-mi-papa.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><font color="#000066"><strong>Felicidades Papá! Mi padre es una persona introvertida, con un especial sentido del humor, el mediano de cinco hermanos. Ha sido un luchador toda su vida, tuvo la valentía de salir de su país para encontrar su destino. Mi padre me ha enseñado muchas cosas, a pintar, a atarme los cordones de los zapatos, a nadar versión rana...Mi padre tiene un fondo increíble, y pese a haber pasado media vida sin él, he aprendido a quererle más, con sus defectos y sus grandes muestras de ternura, ésas que me descolocan, apenas lo he disfrutado cuando ya ganaba mi confianza tenía que volver, siempre lloraba cuando lo veía alejarse en el tren, en un país lejano, sin nosotras.</strong></font><font color="#000066"><strong>Es el mejor padre que me podía haber tocado, ahora intento pasar todo el tiempo que puedo con él (normalmente para hacerle chinche).</strong></font></p><p><font color="#000066"><strong> FELICIDADES PAPÁ!</strong></font></p><p><font color="#000066"></font></p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>No soporto</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022901-no-soporto.php</link>
		<description>Hay quienes imponen su opinión a golpe de insultos y descalificaciones, y quienes en base a la educación manifiestan sus afirmaciones libremente, gracias a Dios vivimos en un país democrático, desgraciadamente mi familia e...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022901-no-soporto.php#comments</comments>
	<pubDate>Fri, 29 Feb 2008 11:54:00 -0600</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022901-no-soporto.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><font color="#000066">Hay quienes imponen su opinión a golpe de insultos y descalificaciones, y quienes en base a la educación manifiestan sus afirmaciones libremente, gracias a Dios vivimos en un país democrático, desgraciadamente mi familia en épocas sin democracia vivió momentos muy difíciles, hoy pienso que si tan superados están no deberían suponer un problema para los descendientes de aquéllos que apuntaban con un fusil a la cabeza de mi abuelo, ni tampoco a aquéllos que veían como mi madre pasaba hambre mientras en sus mesas servían inmensas viandas...</font></p><p><font color="#000066">No soporto quienes descalifican para sentirse superiores a los demás</font></p><p><font color="#000066">No aguanto a quienes no permiten hablar alzando la voz para imponer sus ideas</font></p><p><font color="#000066">No aguanto a quien dice que Andalucía es subsidiada cuando le han dado una subvención de millones de euros del contribuyente.</font></p><p><font color="#000066">No puedo con los que promueven la crispación estructural desde los cimientos de un partido.</font></p><p><font color="#000066">No quiero vivir en un país donde la xenofobia es azuzada mediante sutiles comentarios intolerantes</font></p><p align="center"><font size="4" color="#cc0000">QUIERO VIVIR EN UN PAÍS QUE SEA LIBRE, DEMOCRÁTICO Y TOLERANTE.</font></p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>EL GRAN BUCAY</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022101-el-gran-bucay.php</link>
		<description>Había una vez... un estanque maravilloso. Era una laguna de agua cristalina y pura donde nadaban peces de todos los colores existentes y donde todas las tonalidades del verde se reflejaban permanentemente...Hasta ese estanque mágic...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022101-el-gran-bucay.php#comments</comments>
	<pubDate>Thu, 21 Feb 2008 21:36:00 -0600</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/022101-el-gran-bucay.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <font size="3"><font color="#000099"><font face="Comic Sans MS">Había una vez... un estanque maravilloso. <br />Era una laguna de agua cristalina y pura donde nadaban peces de todos los colores existentes y donde todas las tonalidades del verde se reflejaban permanentemente...</font><br /></font></font><font size="3"><font color="#000099"><font face="Comic Sans MS">Hasta ese estanque mágico y transparente se acercaron a bañarse haciéndose mutua compañía, la tristeza y la furia.<br />Las dos se quitaron sus vestimentas y desnudas las dos entraron al estanque.<br />La furia, apurada (como siempre esta la furia), urgida -sin saber por qué- se baño rápidamente y más rápidamente aún, salió del agua...<br />Pero la furia es ciega, o por lo menos no distingue claramente la realidad, así que, desnuda y apurada, se puso, al salir, la primera ropa que encontró...<br />Y sucedió que esa ropa no era la suya, sino la de la tristeza...<br />Y así vestida de tristeza, la furia se fue.</font><br /></font></font><font size="3"><font color="#000099"><font face="Comic Sans MS">Muy calma, y muy serena, dispuesta como siempre a quedarse en el lugar donde está, la tristeza terminó su baño y sin ningún apuro (o mejor dicho, sin conciencia del paso del tiempo), con pereza y lentamente, salió del estanque.<br />En la orilla se encontró con que su ropa ya no estaba.<br />Como todos sabemos, si hay algo que a la tristeza no le gusta es quedar al desnudo, así que se puso la única ropa que había junto al estanque, la ropa de la furia.</font><br /><font face="Comic Sans MS">Cuentan que desde entonces, muchas veces uno se encuentra con la furia, ciega, cruel, terrible y enfadada, pero si nos damos el tiempo de mirar bien, encontramos que esta furia que vemos es sólo un disfraz, y que detrás del disfraz de la furia, en realidad... está escondida la tristeza</font></font></font><font face="Comic Sans MS" size="3" color="#000099">.<br /></font><p align="left"><br /></p><p align="right"><font size="3"><font color="#000099"><font face="Comic Sans MS">de Jorge Bucay, "Cuentos para  pensar"</font></font></font></p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>NO AL RACISMO</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020801-no-al-racismo.php</link>
		<description>ME TEMO QUE LA POLÍTICA DE RAJOY TIENE CIERTO TUFILLO XENÓFOBO QUE NOS REMONTA A CIERTAS ETAPAS QUE PIENSO YA SUPERADAS, ES RETROTRAER UNA ETAPA OSCURA, SUS PALABRAS Y SU POLÍTICA SE DESMONTAN SOLAS, NO QUIERO A UN PRESIDENTE XEN...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020801-no-al-racismo.php#comments</comments>
	<pubDate>Fri,  8 Feb 2008 22:14:00 -0600</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020801-no-al-racismo.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><strong><font face="Arial Black, Geneva, Arial, Sans-serif" color="#000000" style="background-color: #ffffff">ME TEMO QUE LA POLÍTICA DE RAJOY TIENE CIERTO TUFILLO XENÓFOBO QUE NOS REMONTA A CIERTAS ETAPAS QUE PIENSO YA SUPERADAS, ES RETROTRAER UNA ETAPA OSCURA, SUS PALABRAS Y SU POLÍTICA SE DESMONTAN SOLAS, NO QUIERO A UN PRESIDENTE XENÓFOBO EN MI PAÍS. DESGRACIADAMENTE MI FAMILIA HA CONOCIDO EL RACISMO EN OTRO PAÍS, Y MI VENERABLE PADRE CON CASI SESENTA AÑOS TUVO EN UNA OCASIÓN QUE SALIR CORRIENDO PORQUE UNOS NIÑATOS NAZIS QUERÍAN PEGARLE Y ROBARLE, JAMÁS ME DOBLEGARÉ ANTE UNA POLÍTICA QUE PROMULGUE Y PUBLICITE EL RACISMO.</font></strong></p><p><strong><font face="Arial Black, Geneva, Arial, Sans-serif"><font color="#000000" style="background-color: #ffffff">CARMEN </font></font></strong></p><p> </p><p><a href="http://www.20minutos.es/noticia/345524/reacciones/rajoy/inmigrantes/">Diversos colectivos de inmigrantes criticaron</a> ayer la propuesta popular. El portavoz de la asociación hispano-ecuatoriana Rumiñahui, Raúl Jiménez, la consideró "excluyente, reduccionista y electoralista". El presidente de la Federación Nacional de Ecuatorianos en España, Santiago Morales, fue más allá y recordó: "Este tipo de criterios sólo se desarrollaron en la<strong><font size="5"> Alemania nazi y en la etapa del apartheid en Sudáfrica".</font></strong></p><p> </p><p><font size="2">El PP asegura que regulará el uso del velo islámico. </font></p><div><a href="http://ads.20minutos.es/RealMedia/ads/click_lx.ads/Nacional/especial/206/noticia/290070034/x01/default/empty.gif/35343762626237653437353939333130" target="_blank"><font size="2"><img src="http://adsakamai.20minutos.es/RealMedia/ads/Creatives/default/empty.gif" border="0" width="2" height="2" /></font></a><font size="2"> "<span style="color: #000000">Los trabajadores extranjeros cuando llegan a España se acostumbran a que la sanidad es gratuita y colapsan las urgencias"</span>, dijo Cañete"</font></div><div class="adv a100"><a href="http://ads.20minutos.es/RealMedia/ads/click_lx.ads/Nacional/especial/206/noticia/955107326/Top/default/empty.gif/35343762626237653437353939333130" target="_blank"><font size="2"><img src="http://adsakamai.20minutos.es/RealMedia/ads/Creatives/default/empty.gif" border="0" width="2" height="2" /></font></a></div><div class="head subportada"><div class="area-user"><h1 class="h1dos"><font size="2"></font><span></span></h1></div></div>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>Extracto de un diario</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020301-extracto-de-un-diario.php</link>
		<description>Me gustaría ser feliz, tener una familia que me quiera para siempre y todos los días, que me dé seguridad, que me diga que no me volverá a abandonar, que le guste mi nombre y mi identidad propios; me gustaría no ser...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020301-extracto-de-un-diario.php#comments</comments>
	<pubDate>Sun,  3 Feb 2008 20:58:00 -0600</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/020301-extracto-de-un-diario.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p align="center"><strong><em><font color="#000099">Me gustaría ser feliz, tener una familia que me quiera para siempre y todos los días, que <br />me dé seguridad, que me diga que no me volverá a abandonar, que le guste mi nombre y <br />mi identidad propios; me gustaría no ser discriminado, que no me miren de arriba abajo <br />constantemente por la calle, que no le pregunten a mi mamá de dónde soy o cuál es mi <br />verdadera madre o si le costé mucho dinero cuando me compró; que en el parque me <br />dejen jugar a pesar de mis rasgos, que no me digan que soy feo, que no me tachen de <br />hiperactivo, que me dejen sacar mi rabia y me enseñen a controlarla y a comprender por <br />qué a veces me sale sin quererlo; que me hablen de mis orígenes y me expliquen cosas <br />sobre mi primera mamá, dónde nací, a quién me parezco, por qué soy alto o bajo o rubio <br />o moreno, que me ayuden a aceptar y entender por qué me abandonaron y que no fue <br />culpa mía". Con esta amalgama de retazos escuchados de una u otra forma a muchos de <br />los menores adoptados con los que ha trabajado, Susana Irisarri Primicia, experta en <br />Derecho del Menor y responsable de Adopción Internacional de la Asociación Navarra <br />Nuevo Futuro, se hace eco de la voz de los pequeños: "Aunque todavía es pronto para que <br />los niños y niñas adoptados sepan de derecho, cuando les escuchamos nos sorprende su <br />claridad de ideas al explicar qué necesitan y qué esperan de su familia, del lugar donde <br />viven, de sus amigos y vecinos". <br /><br /></font></em></strong></p>	
]]></content:encoded>
</item><item>
<title>Vale estoy que no estoy</title>
	<link>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/012501-vale-estoy-que-no-estoy.php</link>
		<description>Uffffff han cambiado algunas cosillas, recientemente me dió por lo de la asesoria fiscal, y bueno he de decir que no se me da mal, al menos eso creo, me gusta bastante, no para putear al personal sino más bien para todo lo contrario, ha...</description><comments>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/012501-vale-estoy-que-no-estoy.php#comments</comments>
	<pubDate>Fri, 25 Jan 2008 21:32:00 -0600</pubDate>
<category>Sin tema</category>
<guid>http://lascenizasdeangela.blogia.com/2008/012501-vale-estoy-que-no-estoy.php</guid>
<content:encoded><![CDATA[	 <p><font color="#000066">Uffffff han cambiado algunas cosillas, recientemente me dió por lo de la asesoria fiscal, y bueno he de decir que no se me da mal, al menos eso creo, me gusta bastante, no para putear al personal sino más bien para todo lo contrario, hay bastantes formas de darle la vuelta...La pega es que he cogido un resfriado de éstos que te dejan ko, entre éso y que se supone que en breve empiezan las entrevistas para el tema de la adopción pues estoy que no duermo, ná de ná...parece que he salido de mi autismo existencial para meterme en una espiral de tantos proyectos que me asustan y me dan fuerza....(y cague eh?) que conste...</font></p><p><font color="#000066"></font></p>	
]]></content:encoded>
</item></channel></rss>